Czym jest dysleksja?

Dys­lek­sja roz­wo­jowa.
Są to spe­cy­ficzne trud­no­ści w czy­ta­niu i pisa­niu u dzieci o pra­wi­dło­wym roz­woju, umy­sło­wym. Spo­wo­do­wane są zabu­rze­niami nie­któ­rych funk­cji poznaw­czych, moto­rycz­nych i ich inte­gra­cji, uwa­run­ko­wa­nymi nie­pra­wi­dło­wym funk­cjo­no­wa­niem układu ner­wo­wego. Dys­lek­sja roz­wo­jowa może, - choć nie musi - prze­kształ­cić się w dysleksję.

Spe­cy­ficzne trud­no­ści w czy­ta­niu i pisa­niu ujaw­niają się dopiero w szkole, pod­czas gdy już w okre­sie przed­szkol­nym można zauwa­żyć objawy, które cechują tzw. dzieci ryzyka dysleksji. Zali­czają się do nich:
- opóź­niony roz­wój mowy,
- mała spraw­ność i koor­dy­na­cja ruchów pod­czas zabaw rucho­wych, samo­ob­sługi, ryso­wa­nia i pisa­nia (brzyd­kie pismo);
- wadliwa wymowa, trud­no­ści z wypo­wia­da­niem zło­żo­nych słów, błędy gramatyczne;
- trud­no­ści z róż­ni­co­wa­niem gło­sek podob­nych oraz z wydzie­le­niem sylab, gło­sek ze słów i ich syntezą;
- trud­no­ści z wyko­ny­wa­niem ukła­da­nek i odtwa­rza­niem wzo­rów graficznych;
- obu­ręcz­ność;
- myle­nie pra­wej i lewej ręki;
- trud­no­ści z róż­ni­co­wa­niem gło­sek podob­nych oraz z wydzie­le­niem sylab, gło­sek ze  słów i ich syntezą;
- trud­no­ści z opa­no­wa­niem popraw­nej pisowni: pismo zwier­cia­dlane, myle­nie liter
podob­nych pod wzglę­dem kształtu (p-b-d-g), liter odpo­wia­da­ją­cych gło­skom zbli­żo­nym
- fone­tycz­nie, opusz­cza­nie liter, błędy orto­gra­ficzne pomimo zna­jo­mo­ści zasad ortografii..

Ter­min dys­lek­sja roz­wo­jowa obej­muje kilka rodza­jów zaburzeń:

Dys­lek­sja - rozu­miana jako trud­no­ści w czy­ta­niu, prze­ja­wia­jące się zabu­rze­niami tempa i tech­niki czy­ta­nia, jak i stop­nia rozu­mie­nia treści.
Dysor­to­gra­fia - czyli trud­no­ści z opa­no­wa­niem popraw­nej pisowni. Żeby można było stwier­dzić dysor­to­gra­fię trzeba spraw­dzić, czy dziecko popeł­nia błędy orto­gra­ficzne mimo dobrej zna­jo­mo­ści zasad pisowni.
Dys­gra­fia - czyli niski poziom gra­ficzny pisma (potocz­nie mówimy, że dziecko brzydko pisze). Litery pisane przez dziecko są koślawe, róż­nej wiel­ko­ści i czę­sto lądują na nie­wła­ściwej wyso­ko­ści. Prak­tycz­nie wszyst­kie dzieci zaczy­na­jące pisać popeł­niają tego typu błędy, więc wystę­po­wa­nie ich w pierw­szym zeszy­cie nie sta­nowi pod­stawy do obaw. Pro­blem poja­wia się, gdy błędy utrzy­mują się mimo upływu czasu.
Dys­kal­ku­lia - czyli pro­blemy w mate­ma­tyce. Dzieci z dys­kal­ku­lią mają zwy­kle kło­poty
z poję­ciem liczby, porów­ny­wa­niem liczeb­no­ści zbio­rów, oce­nia­niem co jest więk­sze a co mniej­sze i tak dalej.