Terapia mowy osób z dyzartią

Dyz­ar­tria — zespół zabu­rzeń odde­chowo – fona­cyjno — arty­ku­la­cyj­nych, spo­wo­do­wany uszko­dze­niem dróg ner­wo­wych i jąder pod­ko­ro­wych lub móżdżku. W efek­cie nie­pełne, znie­kształ­cone arty­ku­la­cje okre­ślo­nych dźwięków.

Cel tera­pii:
- pomoc pacjen­towi w roz­wi­nię­ciu umie­jęt­no­ści wyraź­nego mówienia,
- mody­fi­ka­cja napię­cia, siły i struk­tury mię­śni apa­ratu mowy;
- mody­fi­ka­cja postawy ciała i połykania,
- mody­fi­ka­cja oddychania,
- mody­fi­ka­cja fonacji,
- mody­fi­ka­cja rezonansu,
- mody­fi­ka­cja pracy mię­śni twa­rzy i ruchów diadohokinetycznych,
- mody­fi­ka­cja artykulacji,
- mody­fi­ka­cja prozodii,
- roz­sze­rze­nie kom­pe­ten­cji komu­ni­ka­cyj­nych.